سامانهٔ بررسی حضور آنلاین

به یک سؤال به‌طور قابل‌اعتماد جواب بدهد — آیا این کسب‌وکار همین حالا وب‌سایتی دارد که کار کند؟ — چون جواب اشتباه در هر دو جهت وقت را هدر می‌دهد و بی‌دقت به نظر می‌رسد.

• بعضی موتورهای جستجو درخواست‌های خودکار سرور را مسدود می‌کنند یا نتایج کم‌کیفیت برمی‌گردانند.
• سایت‌ها موقتاً از کار می‌افتند: تایم‌اوت، محافظت ضد ربات و ریدایرکت با «خراب» یکی نیستند.
• هیچ دادهٔ شخصی نباید از ابزار داخلی خارج شود؛ سایت عمومی فقط معماری را نشان می‌دهد.

1. 01

   رکورد کسب‌وکار

   نام، منطقه و هر آدرس شناخته‌شده از فهرست داخلی.

2. 02

   نشانهٔ جستجو

   یک فید جستجوی سمت سرور برای نام و منطقهٔ کسب‌وکار پرس‌وجو می‌شود.

3. 03

   دامنه‌های احتمالی

   دامنه‌های محتمل از روی نام ساخته و مستقیم بررسی می‌شوند.

4. 04

   اسکن سایت

   چند گونهٔ آدرس (با www و بدون آن، http و https) با تایم‌اوت دریافت می‌شوند.

5. 05

   دسته‌بند

   قوانین، شواهد را به یکی از این‌ها نگاشت می‌کنند: سایت دارد، سایت ضعیف، خراب، یا نامعلوم.

6. 06

   بازبینی انسانی

   موارد نامعلوم تا وقتی یک منبع مطمئن تأییدشان نکند، نامعلوم می‌مانند.

جریان از چپ به راست و از بالا به پایین است.

• نبودِ شاهد، شاهدِ نبودن نیست — مدل داده را طوری طراحی کنید که بتواند «نامعلوم» بگوید.
• شواهد را کنار حکم نگه دارید؛ این کار سیستم را برای غیرمهندس‌ها هم قابل اشکال‌یابی می‌کند.
• پیش از روی هم چیدن چند نشانهٔ ضعیف، برای یک نشانهٔ مطمئن هزینه کنید.